Jitvaree's profileam I dead?PhotosBlogListsMore Tools Help

Jitvaree Chittangsomboon

Occupation
Photo 1 of 1

Windows Media Player

am I dead?

thanks for comin' and checkin'
August 12

มิถุนายน ๑

ไม่มีเวลาเข้ามา upเลยจริงๆอ่ะ มีอะไรอยากเล่ามากมาย จนตอนนี้คงลืมไปหมดแล้ว เฮ้ออ กะว่าจะเอาเป็นเดือนๆไปละกัน
เดือน มิย เป็นสวรรค์สุดๆๆ ไม่ต้องอยู่รพ ไปtrainที่รพ บุรีรัมย์ แล้วก็กินเงินเดือนฟรีๆ อิอิ ความทรมานอันเดียวตอนอยู่นั่นคือว่าห้องพักไม่มีแอร์น่ะแหละ เง้อออ
เรื่องที่นอนก็ฮาตั้งแต่วันแรกแล้วว่ะ คือมันมีอยู่ ๒ห้อง แต่ละห้องมีเตียง ๒ชั้นอยู่ วันแรกที่ไปห้อง ทุกคนก็ให้เราเลือกเลยว่าจะอยูห้องไหน กะเหมียว วันัน้เหมียวยังไม่มา ด้วยความฉลาดเราก็เลือก้ห้องที่มีโต๊ะ ๒ โต๊ะ  เพราะคิดว่าคงจะร้อนๆเหมือนกันแหละ  ต่อมาเลือกเตียง กรูจะอยู่ บนหรือล่างดีวะ  แบบว่าต้องการเปิดฟัดลมเบอร๓ เด๋วเหมียวมันจะทนไม่ได้แน่ๆเลย งั้นกรูอยู่ข้างบนก็ได้ฟระ คืนแรกก็นอนชั้นบน อยู่คนเดียว ร้อนด้วย ... เราก็ประหลาดจิงๆหว่ะ คนบ้าที่ไหนนอนคนเดียวแล้วเลือกนอนชั้นบนวะ สรุปว่าหลังจากนั้นทั้งเดือนก็นอนที่เดิมน่ะแหละ และที่สำคัญเป็นที่ที่ร้อนที่สุดเลย แง่งง ห้องเจอ่ะเย็นมากๆเพราะไม่มีตึกบัง เลือกห้องผิดไปแระ ส่วนเตียงเหมียวบอกว่าข้างล่างเย็นก่าเพราะลมกระจายได้มากก่า .. เออ กรูโง่จิงๆเลย  แต่ก็ขำว่ะ
ตอนอยู่นั่นแบบว่ากินเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก 
ทุกเย็นจะไปออกหากินกัน มีทิพ และเราเป็นคู่หูคู่กินสุดๆ สำหรับทิพเนี่ยเป็นคนที่ไม่คิดว่าจะชอบกินอะไรเหมือนกันได้ขนาดนี้ ที่ประทับใจสุดๆ คือมันไม่กินถั่วงอกเหมือนเราเลย เย้ๆๆ แล้วมันมีอะไรเหมือนกันอีกน๊า จำไม่ได้แล้วอ่ะตอนนี้ แต่ว่ามันมีอีกจิงๆ ฮ่าๆ ทิพอ่ะกินเก่งมากๆเลย แบบว่าสั่งนี่อีก เอาป่าว ก็เอา เอานี่ด้วย นี่ด้วย ๕๕๕ กินกันแหกลาญ แล้วแบบกินเนื้อย่างบ่อยมากกก ไปมาแทบทุกร้าน ยิ่งริมน้ำช่วงนั้นเอียนไปเลยเหอะ แช้มป์ ก็อรอยดี อาอี๋ก็กุ้งหวานมาก น้ำลายไหล  ที่ไนท์บาร์ซา ก็มีของอร่อยเยอะแยะเลย น้ำปั่นเนี่ยกินกันทุกวี่วัน กินไดอีกเรื่อยๆ ๕๕ เรื่องของกินก็ต้องขอบคุณไอ้นิดมากๆๆ เป็นเจ้าบ้านที่วิเศษสุดๆ ดูแลเพื่อนๆดีมากๆๆ ข้าวเย็นแทบนับวันที่มันไปอยู่กินกะครอบครัวมันได้เลย เพราะมันชอบมาพาพวกเราไปกินอยู่นั่นแหละ มันน่ารักจิงๆว่ะ ตอนอยู่โน่นก่าจะกินกันเสจก็จะสัก ๓ ทุ่ม ถ้าวันไหนเหมียวต้องทำโอีก็กลับมา ๔ ทุ่มได้ กลับมาพร้อมด้วยน้ำปั่นติดมือมากันทุกวัน ถึงรพ แทนที่จะขึ้นห้องเข้านนอนกัน แต่ที่ไหนได้ไปสิงอยู่common room  อยู่กันต่อไป ดูทีวีซะงั้น พวกหมอ เหมอ ก็ไม่ค่อยจะอยูนอกจากเบิร์ด ๕๕ ช่วงนัน้เบิร์ดคงดีใจเพราะมีเพื่อน ฮ่าๆๆ ตลกว่ะ
ตอนอยู่นั้นรู้สึกสบายมากๆ ชีวิตมีความสุข ไม่เครียด ใช้ชีวิตเฮาฮาไปวันๆ ทุกวันต้องได้เม้า ก่อนนอนเนี่ยประจำ ทั้งๆที่อยู่ common oroomจนดึกดื่นแต่ก็ยังจะนั่งเม้ากันถึงดึกดื่นกว่าอยู่ดี เรื่องtopic ก็คือพี่ๆน่ะแหละ ฮ่าๆๆ พี่ ด กะ พี่ จ และ ญาติ อิอิอิ
มีเรื่องกางแผนที่ไปเขาพนมรุ้งอีกนะ ไว้ค่อยมาต่อดีก่าวันไม่ไหวแล้ว เมื่อยยยย 
สนุกจังอยากอยู่แบบนั้นต่อสุดๆๆ เง้อออ 
May 05

everything ever happened has the reason for it..

จะรีบๆup เลย เพราะอยู่ บุรีรัมย์แล้ว เนท มันเข้าพวก hotmailมิได้เลย
เหตุการณ์ 2 อย่างนี้มันเกิดขึ้นในวันเดียวกัน แบบเป็นเรื่องทีเราเป็นคนเลวมากๆ (ในใจ) แต่มันสอนอะไรเราสุดๆ
 
วันศุกร์ที่ผ่านมา ไปประชุมโปรแกรม dent2006ที่ รพ.บรร วิทยากรมาจาก จ.ข้างๆ ไม่อยากเอ่ยนาม ตอนแรกที่เราฟังเค้าพูดเปิดงาน ก็รู้สึกว่า แหม ถ้าจะมาเพื่อพูด แค่นี่น่ะ จะมาทำไมฟระ เสียเวลาๆ หลังจากนั้นปรากฎว่า notebookรพ ที่เอาไปเนี่ยมีปัญหาตอน install program แล้วเค้านั่นแหละเป็นคนมาช่วย อืม เข้าใจแระ ว่าเค้ามาทำไม
 
เรื่องนั้นยังไม่เท่าไรหรอก ต้องเจอเรื่องนี้ รู้สึกว่าเราเป็นคนเลวมากๆ ที่คิดอย่างนั้นน่ะ
 
ตอนเรากลับ เราจะรีบไป ที่ บขส  โทรนัดคนขับไว้แล้ว ต้องลงลิฟท์จากชั้น 5 มาชั้น 1 แบบลิฟท์ก็โคดช้าอ่ะ พอเข้าลิฟท์นะ ก็แบบว่าไม่มีใครกดเลย จนมาถึงชั้น 2 ในใจก็คิดว่า โหย ไรวะ แค่ชั้น 2 ยังจะกดลิฟท์อีก ไม่รู้จักประหยัดเลย คนไรเนี่ย ใช้ไม่ได้ๆๆ  ทำชั้นเสียเวลาแล้วชั้นจะไปทันรถมทัวมะ อยากจะเห็นหน้าคนที่กดซะเหลือเกิน ...แต่พอลิฟท์เปิด รู้มั้ยว่ามันทำให้เราน้ำตาแทบไหล ว่าทำไมเราถึงคิดอย่างนั้นได้วะ เพราะคนที่รอลิฟท์อยู่ เป็นคนไข้ที่นั่งรถเข็นอยู่ แถมเค้าถูกตัดขาไป ข้างนึงด้วย ยังพันผ้าพันแผลอยู่เลย วินาทีนั้นแบบว่า รู้สึกว่าเราเป็นคนจิตใจชั่วร้ายมากๆ แม้จะไม่มีใครรู้ว่าเราคิดยังไง แต่เราเองแหละที่รู้  อย่างน้อยพอลิฟท์ถึงชั้น 1 เราก็กดลิฟท์ให้เค้าและญาติๆออกไปจนครบ คุณป้าคนนั้นหันมามองหน้าเราแล้วยิ้มให้ บอกว่า ขอบคุณค่ะ  โฮฮฮ น้ำตาจะไหล นึกถึงตอนนั้นกี่ทีมันก็น้ำตาจะไหลทุกที  เข้าใจแล้วว่าทำไมเค้าถึงกดลิฟท์ชั้น2ไปชั้น 1
 
บางทีเราตัดสินคนเร็วเกินไป ฮือออ  อาจจะเป็นเพราะคนส่วนใหญ่ที่เคยเจอ มันทำให้เราเดาเหตุการณ์ไปล่วงหน้า ไม่ก็อาจเป็นเพราะความเห็นแก่ตัวที่ทำให้เราคิดอะไรแย่ๆ แบบนั้นน่ะ ทุกคนก็มีเหตุผลของเขา  ทุกอย่างมีเหตุผลจริงๆ  ต่อไปจะมองโลกให้กว้างขั้น เพราะไม่ว่าเราจะมองโลกในแง่ดีหรือร้ายยังไง จิตใจเราเองแหละที่รับรู้มัน อืออ มันเป็นงี้แหละ  ต้องยกระดับจิตใจขึ้นให้มากๆซะที
April 16

before i leave ..

พรุ่งนี้จะออกเดินทางไป บรร แล้วล่ะ
 
my imagination about BRR are ...
 
แห้งแล้ง มั่กๆ
ร้อนๆ
ชีวิตคงมีแต่บ้านพักกะ รพ เพราะคงออกไปตลาดได้ไม่บ่อย
อาหารคงน่าเบื่อ เพราะมีร้านอยู่ร้านเดียว ดังนั้นมาม่าคงกินบ่อยสุดๆๆ
คงเหนื่อยมากแน่ๆ
ค่าGPRS กระฉูด เฮืออกกก
ชีวิต คงเซ็งๆอ่ะ
 
weekแรกไปปฐมนิเทศ กลับ รพ วันจันทร์ ช่วงนี้ยังไม่มีnotebookจนก่าจะวันเสาร์อาทิตย์ที่28-29
อยากติด ubc กะ hi speed อ่าาาา  เพ้อเจ้อ รึป่าววะเนี่ย ++
 
 
 
 
 
 
April 08

ว่าด้วยเรื่องของ บุรีรัมย์

ตอนนี้ก็เรื่มชินชาแล้วล่ะ ทำใจได้แล้ว อืมมม เวลามันช่วยรักษาแผลใจจริงๆ ฮ่าๆๆ จิงๆแล้วได้คุยกะพี่กิ๊ฟ พี่เก๊ว แล้วก็รู้สึกดีขึ้นเยอะเลย ทุกคนก็เชื่อว่าโบอยู่ได้แล้วเราเองก็ต้องเชื่ออย่างนั้นเหมือนกันแหละ พี่กิ๊ฟบอกว่ายังดีก่าหลายๆที่ ที่ไปทะเลาะกะทพ.อืนๆที่อยู่ด้วยกันแล้วก็ลาออกไปเลย ไรงี้ แต่เราก็พยายามคิดให้มันแบบแย่ๆสุดๆไปก่อนแหละดีแล้ว เพราะเวลาไปจริงๆมันจะได้แย่น้อยก่าที่คาดไว้ มันจะได้รู้สึกดีขึ้นแหละมั้ง แบบนั้นน่ะนะ อือออ เรามันพวกชอบคิดไปเองก่อนเสมอ >.< บางทีเราอาจจะกลัวงานหนักก็ได้ วันนั้นดูรายการไรไม่รู้จำไม่ได้แล้ว เค้าบอกว่าเมื่อไรที่เราเหนื่อย ทำงานหนัก ให้นึกถึงในหลวงเพราะท่านทำงานหนักกว่าเราเยอะ ก็จริงด้วยเราคงต้องคิดอย่างนั้นเพราะเรากำลังจะไปเป็นคนของในหลวง ทำงานเพื่อช่วยเหลือคนของในหลวงเช่นกัน
 
แบบว่าวันนี้ดูรายการ รถโรงเรียนของเจ อ่ะ มัน flash back ถึง รร.วัดเนินมหาเชต  (หวายย เขียนไม่เป็นแล้วอ่าา) ตอนนั้นรู้สึกสงสาร รรนี้มากเลยว่า ครูน้อย ป๑ เรียนปนกะ ป ๔ วันนี้รายการรถโรงเรียนก็ไปที่จังหวัดใกล้ๆเนี่ยละ แล้วครูก้็ไม่พอเหมือนกัน ภารโรงก็ไม่มีเหมือนกัน นร ต้องผลัดกันมาทำความสะอาดรร แล้วเค้าถามนร ว่า หนูเคยโดดเวรไหม เด็กเค้าตอบว่า ไม่เคย โหยย มันทำให้เรารู้สึกว่าขนาดครู รร ต่างๆยังขาดแคลนกันอย่างงี้ ไมใช่แค่๒ รร.ที่เราได้เห็นแน่ๆ ทั่วประเทศไทยคงขาดครูกันเยอะ  ไม่ต้องพูดถึงหมอ ไม่ต้องพูดถึงหมอฟันด้วย ตามรพ.ต่างๆก็ยิ่งขาดแคลน แล้วที่เราเคยคิดว่าทำไมเราต้องไปลำบากลำบนไปอุ่กะ ผอ ฟิตๆ แบบนั้น มันก็แบบเป็นอะไรที่เห็นแก่ตัวว่ะ เด็กนักเรียนพวกนั้นเค้ามีสิทธิ์เลือกไหมว่าทำไมเค้าต้องไปอยู่ รร ที่ไม่มีครู ผอ. โรงเรียนเหลานั้นเค้าอยากไปอยุ่รรที่ดีๆกว่านี้รึเปล่า ก็คงเหมือนผอ.ธานีที่เค้าบอกว่าถ้าเค้าคิดจะไปน่ะเค้าไปนานแล้วไม่ทนอยู่มา ๑๐ ปีหรอกเค้าอยู่เพื่อเด็กๆ บางทีผอ.รพเค้าก็คงไม่อยากอยู่รพนั้นเหมือนกันแหละเนอะ  สถานภาพ รพ ก็เหมือนกะโรงเรียนเลย คือ จำนวน ประชากร จำนวนนักเรียนมีผลต่องบประมาณจากรัฐ นั่นแหละ ถ้าผอ.บริหารงานเหยาะแหยะบางทีรร รพ อาจไปไม่รอด ถ้าเป็นงั้นประชาชนคงแย่ ตัวเราเองอาจจะยังมี โอกาสดีๆกว่าใครๆหลายๆคน เราอาจจะแย่กว่าใครหลายๆคนด้วยก็ได้ เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงไรได้แล้วในเวลานี้น่ะนะ ดังนั้นเราก็จะไปเป็นแม่หมอของชาวบ้านละกัน ก๊ากกก  ชอบความรู้สึกนั้นจังเลย หน้าตาของคุณลุงตอนได้ฟันปลอมที่เราทำให้  คุณลุงอีกคนที่เป็นperioจากฟันเน่าๆปากเหม็นๆ กลายเป็นฟันสะอาดวิีงๆๆ มันเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆอ่ะ เราคงได้ความรู้สึกอีกเยอะเลยจากบ้านใหม่เนี่ย เราเป็นความหวังของชาวอิสานเชียวนะ อิอิ  พระเจ้าาา รู้สึกว่าวันนี้เขียนเรื่องมีสาระสุดๆเลยอ่ะ  ไม่ได้แระ พอๆๆ
 
 
กี๊ซซซซ วันนี้ดีใจที่สุดเลยเพิ่งรู้ตัวว่า nick สุดที่เลิฟ accept friend request เราแล้ว (myspace) ได้อ่าน bulleting boardของนิคแล้วด้วย รู้สึกว่าเราเป็นเพื่อนนิคจริงๆ เลย กี๊ซซซ เปนลมๆๆ เหมือนได้เข้าใกล้นิคมากขึ้น นิคเป็นบุคคลจับต้องได้ไรงี้ ฮิๆๆ มีความสุข ยังไงก็รักนิคอยุ่ดีน่ะแหละน๊าาา ^3^ ti amo ^3^ 
 
ว่ากันเรื่อง บรร บุรีรัมย์อีกนิด คือว่ามันจะมีคนรู้จักหลายคนที่มีอะไรเกี่ยวกะบรร มากเกินไปแล้วนะ เช่น
หลานของเพื่อนแม่ก็อยู่บรร
คนรู้จักของน้าก็อยุ่บรร
ญาติของคนไข้ก็อยู่บรร
พ่อน้องกอล์ฟ น้องรหัสที่ซิ่วไปหมอ ก็เคยเป็น สสจ ที่ บรร (อันนี้อย่างบิ๊ก)
ปอ ทฤษฎี ก็เปนคน บรร (เอ่อ อันนี้เริ่มไม่เกี่ยว)
จาพนม ก็ ยีรัม  (อ่าว แล้วมันเกี่ยวไรกะ บรร ฟะ ๕๕๕๕)
โบ เอง ก็จะไปเปนหมอฟันอยู่ที่ บรร เหมือนกัลลล   เฮือออกกกก  
 
ลาก่อน   แสง  สี  เสียง  ความเจริญ  กรุงเทพ พ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อน  บาย บาย
 
 
April 04

ซวยกว่านี้มีอีกมั้ย ฮึ?

โอ้ยยย กว่าจะทำใจเรื่องบุรีรัมย์ได้ก็ใช้เวลาตั้งนานแล้วนะ พอตอนนี้ทำใจได้แล้ว ก็ต้องไปทำใจกับการที่จะต้องไปอยู่อำเภอ บ้านใหม่ไชยพจน์เนี่ย ฮือออ ทำไมเราต้องซวยตลอดเลยวะแง่ง

พี่เปิ้ลเพื่อนพี่กิ๊ฟก็เคยบอกไว้ว่าให้เลือกทุกอำเภอเว้นอำเภอนี้อ่ะ ก็เลือกระสังแล้วมันไม่ได้อ่ะ อดอยุ่กะเหมียวเลย ฮือออ เกียดชม.ที่มันได้ไป ฮือออ กะว่าถ้าไม่ได้ก็จะไปอยุ่พุทไธสง ก็โดน มธ แย่งไปอ่ะ แง่งง เกียดมัน เกียดทุกคนเลย เว้น จุฬา กะ มข ฮ์อออออ  เศ้ราๆๆๆ

เซ็งมากๆ ที่ต้องไปเป็น ทพ คนเดียวใน อำเภอ มันช่าง alone in the universe สุดๆๆ เราก็เก่งนักนิ ยิ่ง impact ยิ่งเก่งเลย แม่ง เคยทำมา 3 cases เมื่อชาติก่อนอ่ะ ฮืออออ

ยิ่งไปก่านั้นคือว่า ผอ แบบว่าฟิตโคด เราอยากไปอยุ่ที่ๆผอ ใจดี ขี้เกียจๆ ไรแบบนั้นอ่ะ จะได้สบายๆๆ T_T ฟังดูอาจจะน่าสมเพชเหอะ แต่ว่า เรามันขี้เกียจนี่หว่า      ฮืออออคิดแล้วยิ่งเศร้า โอที ก็มีแต่เสาร์อาทิตย์ ซึ่งกรูจะกลับบ้าน แง่งงงงง    อีบ้า แล้วชั้นต้องกินแกลบเลยใช่มั้ย  T_T

แถมจาก รพ เดินทางเข้าตัวจังหวัดลำบากลำบนมากๆ ทำไมถึงเปนงี้วะ นี่มันเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดนี้จริงรึเปล่า

เบื่อๆๆๆ ต้องใฃ้เวลาทำใจอ่ะ แง่ง คิดแล้วมันแค้นอ่ะ งี่เง่าที่สุดในโลก

ขอให้พวกนั้นตายๆไปซะ เลย สมน้ำหน้า55555555
March 26

ไปอยู่บรีรัมย์ละนะ 부리람 !!

พิมพ์ภาษาเกาหลีได้แล้วเห็นมั้ย หรูหราไฮโซสุดๆๆ ㅋㅋㅋ อันนี้แปลว่า คิคิคิ เหมือน 555นั่นเอง
สรุปว่าจับฉลากไปฉะเชิงเทราไม่ได้ ชิ   ไม่ไปก็ได้วะ เออ แน่สิ แกจะไปได้ไงละ
แม่งแอบเซ็งนะนั่นแต่ก็ช่างหัวมันเหอะ ทำไงได้
ซื้อโน๊ตบุคมาแระ ยิ่งเป็นอุปกรณ์ทีทำให้ไม่ลุกออกจากเตียงมากขึันก่าเดิมอีกเหอะ คงจะได้เป็นง่อยเร็วๆนี้แน่ๆ เฮ้ออออ ขี้เกียจจะmove ตัวเลยขนาดตอนนี้ยังนอนพิมเลยอะ แม่งงไม่ไหวนะเนี่ย โอ้ย ปวดใหล่ว่ะ  ㅡ퍼릳;;ㅜㅜ더뤂ㄹ파ㄷ쵸ㅕㅑㄴㄴㅊ คำสบถมั่วๆเพื่ออวดฟ้อนเกาหลีเฉยๆๆ ㅋㅋㅋ
 
ไปอยู่นั่นแล้วจะได้เล่นเนทมั้ยวะเนี่ย เซงแน่ๆ มินิคอนมิวก็สละสิทธิ์ไปแล้วละ ลากอนมิว  ลาก่อนมิวโซ     
 
ไม่มีสาระไรสุดๆๆๆ แต่ว่าอยากไปกิน 소고기 มากๆๆ ㅋㅋㅋ เว่อสุดๆ
โหยไปอยู่นั่นก็อดเรียนเกาหลีต่อแล้วดิ ไอ้คนที่ได้มันทำบาปกะเรานะเนี่ยรู้มั้ย มาขัดขวางทางการศึกษาชั้น ไอ้เลว ㅋㅋㅋ ด่ามันเข้าไป แต่ว่าฉะเชิงเทราคงไม่ดีหรอกอย่างน้อยที่ได้ยินมา สสจ ก็ห่วยละวะ สนน พวกนั้น ชิชิชิชิ               
 
신화 (shinhwa) ครบ 9th anniversary แล้วนะ เยี่ยมจิงๆๆ박수!!!!
เบื่อแระไปอ่านเกาหลีดีก่าาาาาาาาาาาาา
March 12

เค้าบอกว่าพรุ่งนี้จะได้เป็น ทันตแพทย์.....no more นทพ.

โฮะๆๆ เค้าบอกว่างี้ล่ะนะ เพราะวันนี้เป็นวันสอบวันสุดท้ายแล้ว ก็ถือว่าเรียนจบแล้วแหละ รอแค่ license เท่านั้น มันก็แอบตื่นเต้นเหมือนกันนะเนี่ย >"< !

วันนี้มีงานปัจฉิม แล้วอาจารย์ที่ผูกข้อมือให้ ก็คือ
..... แต่น แตน แตีนนนนนน


1 เดียวคนนั้น   Sirie นั่นเองงงงงงง
  พระเจ้าจ๊อด มันสั่นมากกกกก  5555 แหม แต่อาจารย์เค้าอ้วนขึ้นนะนั่น วันนี้ถือว่าเป็นครั้งแรกในชีวิตที่เข้าใกล้เค้าขนาดนั้น เหอะๆๆๆ  คิดแล้วยังตื่นเต้นอยุ่เลยแมร่งงงง         ยังจำได้สมัย ปี 4 ที่ขึ้นคลินิกครั้งที่ 2 ในชีวิตทำ Tx plan คุณมนต์ชัยต่อจากคราวที่แล้ว และได้อยุ่กะเค้าา โหยย สุดยอด โดนด่าแบบกระจายมากๆๆ ๆปหาหมอดูเค้าบอกว่าโดนราหูเข้า  -_-""   แหม แล้ววันนี้อาจารยืพูดถึงว่ายังจำได้เหมือนว่าเพิ่งขึ้นปี 4 ไปแหม่บๆ มันเร็วนะเนี่ย (โอ้ รึว่าเค้าจำตอนนั้นที่ด่าเราได้ 5555) เฮือกกก แบบว่าตอนนั้นกลัวเค้ามากๆ อยุ่ปี 5 ก็ยิ่งโคดกลัว
 แต่ว่ามันก็แปลกดีเหมือนกัน "เค้าเป็นคนแรกในชีวิตการขึ้นคลินิกแล้วด่าเรา
 แต่เค้ากลับเป็นอาจารย์ท่านที่ให้พรเราก่อนออกไปใช้ชีวิตทันตแพทย์จริิงๆ  "
รึว่ามันเป็น faith มันได้ถูกกำหนดมาแล้วงั้นหรืออออ   .....


มีอีกเรื่องที่คิดขึ้นมาได้ ... วันทำพิธีสวมเสื้อกาวน์ก่อนขึ้นคลินิกน่ะ วันนั้นอาจารย์สมหมายก็เป็นคนให้พร บอกว่ายึดไว้แค่อย่างเดียวคือ อิทธิบาท4  แล้ววันสุดท้ายในการปฏิบัติงานคลินิกของเรา ก็คือการไปฝึกงานที่รพ.เด็ก มันเป็นเรื่องบังเอิญรึอะไรไม่รุ้แหละ ที่วันนั้นทางรพ เด็กได้เชิญอาจารยืสมหมายมาบรรยาย แล้วอาจารยืก็ย้ำอีกเหมือนกันว่า อิทธิบาท 4   
รึว่ามันเป็น faith มันได้ถูกกำหนดมาแล้วงั้นหรืออออ   .....

เง้ออออ  เราช่างค้นหาความสัมพันธ์เก่งจริงๆเลยหว่ะ 555 แต่ก็นะ มันแปลกดีเนอะ

อีกเรื่องคือเลข 9

สมัยอยู่ สายน้ำผึ้ง รหัสประจำตัวคือ 24979 ลงท้ายด้วย9
พอเข้าทันตะ ก็ได้ ID 9 รหัส 443 6009232 เลข 9 อีกแระ
พอลงทะเบียนเลือกจังหวัดใช้ทุน ก็ได้ลำดับที่ 299  ลงท้ายด้วย 9 อีกเหมือนกัน
รึว่ามันเป็น faith มันได้ถูกกำหนดมาแล้วงั้นหรืออออ   .....

5555 ขำหว่ะ ไอ้ประโยคนี้เนี่ย "รึว่ามันเป็น faith มันได้ถูกกำหนดมาแล้วงั้นหรืออออ   ....." แต่ว่ามันก็แปลกดีป่าวล่ะ

ตอนนี้ที่อยากได้มากๆคือไรรุ้ป่าววว   เลขที่ใบlicense ลงท้ายด้วย 9  โหย มันเป็นแค่สิ่งสุดท้ายในชีวิตแล้วแหละมั้งที่อยากได้เลข 9 ตอนส.น. กะ ทันตะก็เคยคิดไว้ว่าอยากได้เลข 9 นะ คราวนี้ขอให้ได้ด้วยเถอะ สาธุ  ^/|\^ 

ตอนนี้ตื่นเต้นมากเลยว่าจะได้ไปอยุ่ที่ไหน ยังไงก็ต้องชนกันหน่อยยยย  5555 กะว่าจะเลือกฉะเชิงเทราแล้วล่ะ เพราะว่าไม่อยากไปสุพรรณ มันรุ้จักกันดีเกินไปกะพี่ๆเค้าน่ะ > .<'  เหมือนคิดตื้นๆเลยว่ะ แต่ว่าไม่อยากจิงๆอ่ะ เลยกะว่าไปฉชท ก็ละกันใกล้ดี  แล้วเหมือนหมอดูที่สามชุก บอกเลยว่าจะได้ไปอยุ่ตะวันตกเฉียงใต้จากกทม. 
รึว่ามันเป็น faith มันได้ถูกกำหนดมาแล้วงั้นหรืออออ   .....

55555 อีโบบ้า 555555

ยังไงก็กะว่าจับฉลากอยุ่แล้วแหละ มาเด่ะ โบกล้าชนเว่ยยยย        55555555555555 วีากกกกก

ถ้ามันไม่ได้ก็ถือว่า มันเป็น faith มันได้ถูกกำหนดมาแล้วงั้นแหละ   .....

ถ้าต้องไปอยุ่แดนไกล ก็ถือว่า มันเป็น faith มันได้ถูกกำหนดมาแล้วงั้นแหละ  .....

อย่าคิดไรมากเพราะว่ามัน มันเป็น faith มันได้ถูกกำหนดมาแล้วงั้นแหละ  ...............

จบบบบบบบบบบบบบบ